جلد نخست از سهگانهٔ ماجراهای دوقلوهای بهرام
روبوتها یک روز صبح رفتند. در یک ساعت، بیهیچ خداحافظی، همهٔ ماشینهای هوشمند زمین و مستعمرهها را ترک کردند و بشری را پشت سر گذاشتند که دیگر زبان دنیای خودش را نمیفهمید. دو قرن گذشته و اکنون مریخ آباد است؛ سیارهای سرخ که ایرانی و افغان و عرب و ترک و روس و آمازیغ زیر گنبدهایش زندگی میکنند، به تاریخ خورشیدی روز میشمارند و بر سر آب و معدن و قدرت چنگ و دندان نشان میدهند. اما زیر این آبادانی، چیزی کهنه و سیاه بیدار شده است: بردهداری.
تارا و تمیم تاش پانزده سالشان است و در مدرسهٔ نظامی نادی درس میخوانند؛ آموزشگاهی چرخان در مدار مریخ که سختترین جنگاوران منظومه را میسازد. تارا بیپرواست و پیش از آنکه فکر کند میجنگد. تمیم آرام است و هیچ سامانهای از دست او در امان نیست.
بعد، در یک شب، همهچیز فرو میریزد. تارا را میربایند، طوق برده به گردنش میاندازند و در کشتی بردهفروشها راهی قرمزی امجه میکنند؛ ایستگاهی زنگزده و پلید در دل کمربند سیارکها، بزرگترین بازار بردهفروشی منظومه. و خریدار او، جایی دور روی زمین، چشمانتظار است.
تمیم برای رساندن خودش به خواهرش باید هر قانونی را که نادی به او آموخته زیر پا بگذارد. دست به دامان عیاران مریخ میشود و پا در راهی میگذارد که تا امروز کمتر کسی از آن جان به در برده است. ساعتها میگذرند و تارا هر لحظه دورتر میشود.
«رودخانههای مریخ» اپرای فضایی است، با همان وسعت و سیاستبازی در پهنهٔ منظومهٔ شمسی؛ اما اینبار آسمانش را فرهنگ دیگری روشن کرده است. مرکز جهان به خاورزمین و آسیای میانه آمده و اسطوره و تاریخ این مردمان، طبیعی و بیادعا، در تار و پود داستان تنیده شده است.
و راوی؟ راوی «ی» است؛ آخرین حرف الفبا. آگاهیای در انتهای زمان که بر لبهٔ آخرین سیاهچالهٔ جهان نشسته، فروریختن واپسین نورها را تماشا میکند و اکنون بازمیگردد تا گذشتهای بیاندازه دور را برای ما بازگو کند. گاه شوخ، گاه ترسناک، و همیشه با این یادآوری که این قصه، روزی، تمام شده است.
و در پس همهٔ هیاهو، پرسشهایی کهن نفس میکشند: مرز انسان و ماشین کجاست، آزادی چه بهایی دارد، و وقتی همهچیز را از آدمی بگیرند چه چیزی از او باقی میماند.
این کتاب در دل خود دو کتاب است. یکی، داستان دوقلوها که از آغاز تا پایان پیش میرود. دیگری، «کشکول مریخ»؛ گلچینی از تواریخ و اسناد و مقالات این دنیا که میان فصلها میآید و پردهٔ تاریخ و سیاست و فلسفهاش را کنار میزند. هر کدام را جدا یا کنار هم، داستان کامل است. پایان کتاب نیز واژهنامهای مفصل و کارتهای شخصیت دارد، برای خوانندهای که بخواهد پا را از مرز داستان فراتر بگذارد.
به مریخ خوش آمدید.